နက္နက္ရွိိုင္းရွိုင္း ေပ်ာ္၀င္ေနဟန္ပါပဲေနေအဒီ
ညင္သာစြာ အဆံုးသတ္ခ်ိန္က တံခါးေတြကိုဖြင့္ျပီး အေ၀းကိုထြက္သြားတယ္
လာလာနားခိုေနတဲ ့နာမ္ခ်ည္းသက္သက္ စိတ္အက်ိဳးအပဲ ့ေတြအေပၚ
ေ၀့၀ိုက္လို ့ တစ္ခါတစ္ေလမွမဟုတ္ဘူး ခဏခဏေတြးေနမိတယ္
ေသြးလိုပန္းထြက္ေနတဲ ့ အိပ္မက္ျမစ္ထဲ အနက္ရွိုင္းဆံုးဆိုတဲ ့ေနရာကို
ဘယ္တကၠနိသံုးလို ့အေရာက္သြားႏိုင္မယ္ထင္ေနတာလဲ
ခ်စ္ေမတၱာရယ္ အြန္လိုင္းေပၚတက္ျပီး ေဆြးေနစရာလား
သစ္ရြက္ေျခာက္ေလးေတြလည္း ျပန္ရွင္သန္ေကာင္းပါရဲ ့
ငါေမးမယ္ ဆက္ဆက္ျပန္လာမွာလား ေျပာခဲ ့
တယ္လီဖုနး္ရံုေလးထဲ အသံတိတ္ ဆူပြက္ေနခဲ ့ရတယ္
မင္းကငါ့ရဲ ့စိတ္ဆံုမွတ္ ရလဒ္(၄၀)တိတိ ေအာင္မွတ္ရရံုေပ်ာ္ခဲ ့မိတာပဲ
ခံစားမွုနာဗ္ ့ေၾကာေတြ ထံုထိုင္းလို ့မင္းဆီ အကြာအေ၀းက ဖုနး္ေခၚသံေတြလိုရွည္လ်ားလာတယ္
စိုးရိမ္ဒီေရေတြ ျမင့္တက္လို ့အေသြးအသားေတြဟာ
သူတစ္ပါးထိပါးဖို ့အတြက္မဟုတ္ရပါဘူး
ဦးေႏွာက္ထဲ ေငြဒဂၤါးေတြ သိပ္ျပီးအလုပ္လုပ္တတ္ၾကပါရဲ ့
ေခ်ာက္ထဲကေရတံခြန္ဆီ မေရာက္ခင္မွာပဲ အဆင္ေျပသြားႏိုင္တယ္
အခြင့္အေရးက အခ်စ္ေရ ေမ့ထားလိုက္ေတာ့ဆိုတဲ ့ပံုစံမ်ိဳး
အခန္းထဲ လင္းတစ္၀က္ေမွာင္တစ္၀က္ ထိုင္ေနမိေတာ့တယ္
အပ်င္းေျပစစ္တိုက္တမ္းကစားတတ္တဲ ့လူေတြက
သံသယဘီးလံုးေတြကို ဇြတ္လွိမ့္ေနၾကေတာ့တာပဲ
စိတ္တိုင္းက် ငါ့ေမာ္လီက်ဴးတစ္ရွဴးေတြနဲ ့သန္ ့စင္သံုးစြဲပါ ထို ့ေနာက္လႊင့္ပစ္ခဲ ့ပါ
နာက်င္မွုျမင့္မားတဲ ့အရွိန္ကို စကၠဴပန္ကာေလးက ရယ္ေနခဲ ့တယ္
အနီေရာင္မင္းနာမည္ကို ခန္းမမ်က္ႏွာက်က္မွာ ျခယ္သလို ့
နာက်င္မီးသီးေလးထဲ ၀င္ေရာက္ေလာင္ကၽြမ္းပစ္လိုက္ရေတာ့မွာ။ ။
ႊTranslated Prose
Showing posts with label ေနေအဒီ. Show all posts
Showing posts with label ေနေအဒီ. Show all posts
Tuesday, December 25, 2012
လက္၀ဲဘက္ျခမ္းမွာ ဒဏ္ရာဖဲျပားကိုခ်ည္ေႏွာင္မိလို ့ေဆြးးးး
Monday, December 24, 2012
လူေတြနဲ ့ထိေတြ ့ဆက္ဆံဖို ့ေၾကာက္ေနလို ့ပါ
အေ၀းက အလင္းႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ
ငါမသိတဲ ့အာ၇ံုေတြ ကပ္ညွိလို ့
ရွင္သန္ေနရတဲ ့ စိတ္ကမၻာ
မင္း နဲ႕ မင္းရဲ႕ အသက္ေသြးေႀကာေတြမွာ ကိုယ္ဟာ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္အသက္ရွင္ေနပါတယ္
နာက်င္မႈရဲ ့အနက္အဓိပၸာယ္ကို သို၀ွက္ထားတယ္ နားထဲမွာ သီခ်င္းသံေတြ မႀကားရေတာ့ဘူးဆိုရင္ ေရွာ့ခ္ေတြကို မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ
လက္က်န္ေသြးေၾကာေတြကို ဘယ္ေနရာမွာေဖာက္ခ်ပစ္ရမလဲ
ငါ့စိတ္ငါ့ကမၻာမွာ အခါခါေသတယ္
အနီေရာင္ေတြ ျပန္႕ က်ဲသြားတဲ့ ငါရဲ႕ စိတၱဇေတြကို
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေယာက္က ေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္ေစခ်င္တယ္
ကိုယ္ လြတ္ေနတယ္
သဘာ၀မက်မႈေတြ နဲ႕ မေတာ္တဆေတြ ကိုယ့္ကို လြတ္ေနတယ္
ဟာသပဲ ရယ္ရတယ္ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ အထူးျပဳရင္း
မရွာေဖြဘဲ ရလာတဲ ့အရာအားလံုးက အရာအားလံုးကို တိုက္စားသြားတယ္
မင္းရဲ ့က်ယ္ျပန္ ့မႈထဲ ျပန္ျပန္မွ်ားေနတဲ ့မင္းရဲ ့စိတ္ ဘယ္မွာဆံုးမလဲ
အေ၀းႀကီးက လာတဲ့ အသံေတြက ကိုယ့္စိတ္ကို မျပတ္မသားျဖစ္ေစတယ္ ။
မင္းရဲ႕ ေနရာမွာ ဘယ္သူေနရာ၀င္ယူလဲ။
အေ၀းၾကီးမွာလည္း ပန္းေတြပြင့္ေနတယ္
စိတ္အေရာင္ျခယ္ထားတဲ ့ပန္းေတြ
ငါေ၀ခြဲမရဘူး ေတြေ၀ျခင္းရနံ ့ေတြရတယ္
လမ္းေဘးမွာ အိပ္ေဆးေတြ ထြက္က်သြားတယ္
စိတ္ပ်က္စရာ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္း နဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ႀကားထဲမွာ ကိုယ္ရွင္သန္ေနရတယ္ ၊
ကိုယ္ခ်င္းစာပါ ။ မလိုအပ္တဲ့ရွင္သန္မႈေတြထဲက ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြ မုန္းတယ္
ဘာမွမလုပ္ဘဲနဲ႕ ဘာျဖစ္လို႕ လုပ္တယ္လို႕ ထင္ေနရတာလဲ ။
မယံုႀကည္ရင္ မင္းရဲ႕ လက္ဖ်ံေသြးေႀကာစိမ္းစိမ္းေလးေတြကို ျပန္ေမးႀကည့္ပါလား
ေသြးေႀကာစိမ္းစိမ္းေလးေတြက ပါ ကိုယ့္ကို သတ္ေနႀကတယ္
လက္ထဲလာလာထည့္ေပးတဲ ့ေဆးေရာင္စံုအပိုင္းအစေလးေတြ
စိတ္ပ်က္ညစ္ညဴးစရာဆိုတာေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ ့အိပ္ခ်ိန္ေတြထဲကုန္ဆံုးသြားျပန္တယ္
ကဗ်ာရယ္ နင္ရွိရင္ မသိစိတ္ထဲလည္း ငါေနတတ္ပါတယ္
ကိုယ္ ကဗ်ာေတြကို မုန္းလာျပီ ။ အဲလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ညာတယ္ ။မင္းကိုလည္း ညာခ်င္ပါတယ္
မင္းမ်က္၀န္းထဲက ၾကယ္ေလးေကာင္းကင္ၾကီးထဲ ေပ်ာ္ေနပါေစ
မင္းေပ်ာ္ေနရင္ ျပီးတာပဲ ။ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန မင္းေပ်ာ္ေနပါ ။ လိုအပ္ရင္ မင္းရယ္လိုက္ေပါ့ ။
ကိုယ့္ကို ေရာဂါျဖစ္ေနတဲ့အစိတ္အပိုင္းတခုအျဖစ္ ခြဲစိတ္ပစ္လိုက္ပါ ။
ေနာက္တစ္ေနရာကို မင္းေရာက္ေအာင္သြားျပီး တစ္ခုခုကို စြန္႕ အ ေနလိုက္ပါ ကြာ
တစ္ေယာက္တည္းပဲလို ခံစားမႈကို မႀကိဳက္ဘူး ။ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး ။
ကိုယ္ခုခ်ိန္ထိ ေအာက္တိုဘာနဲ ့ႏို၀င္ဘာထဲကမထြက္ေသးဘူး
ေန့စြဲအလဂ်စ္ေတြ ကိုယ့္ကိုဆြဲေဆာင္ထားတုန္းပဲ
မလိုအပ္တဲ့ အတိတ္ေတြဆိုတာ ေမ့ပစ္လိုက္ရတယ္ ။
တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ညေနေတြဟာ အလကားပဲ ။ ကိုယ့္ရဲ႕ႏွစ္သက္မႈေတြကို ကိုယ္ျပန္ေမ့ေနရတယ္။
အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေတာ့ နာက်င္မႈကို သာမန္လူေတြထက္ နာက်င္တတ္တယ္
အမွားခ်ည္းပဲ ေပးခဲ့တယ္ ။ ကိုယ့္ကို ဘာျဖစ္ေစခ်င္လို႕လဲ ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေက်နပ္မႈမရွိေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ ညေနခင္းဟာ သူ႕ကိုယ္သူ ဆူဆိုက္ဒ္ လုပ္ဖို႕ ႀကံရြယ္ေနတယ္
အေ၀းဆံုးမွာ ရယ္ျပေနတဲ့ လူတခ်ိဳ႕က ကိုယ့္နားေရာက္ေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ ။
ညဘက္ေတြမွာ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္လြန္းတဲ့အခါ အထီးက်န္ျခင္းကို သတိရတယ္ ။
ျပႆနာက ကိုယ့္အနီးဆံုးတိုးကပ္လာတယ္
ရုပ္ရွင္ထဲက လိုအျပင္မွာ တကယ္ျဖစ္ေတာ့မယ္္ လူသားမ်ိဳးရိုးဗီဇစမ္းသပ္မႈေတြထဲက မေတာ္တဆမွားယြင္းမႈေတြထဲကေန လူအခ်င္းခ်င္းစားေသာက္ခ်င္ျဖစ္ေပၚလာၾကေတာ့မယ္။
မင္း ပုန္းေနပါကြာ ။
ကိုယ္ နဲ႕ မင္း ရည္းစားသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ေစာင့္ထိန္းခဲ့တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားကို မင္းပုန္းေနလိုက္ပါ
Gynophobia / Trauma အားလံုးက ကိုယ့္စိတ္၀ိညာဥ္အမည္းေရာင္အစက္အေပ်ာက္ေတြ။ မင္းဘယ္လိုလဲ မလိုအပ္ရင္ေမ့ထားပစ္လိုက္
ေမ့ပစ္ျခင္းအစိတ္အပိုင္းေတြက ဦးေႏွာက္ရဲ ့လက္ေဆာင္ပဲမဟုတ္လား။
ေအးခ်မ္း ၊ ေနေအဒီ
ငါမသိတဲ ့အာ၇ံုေတြ ကပ္ညွိလို ့
ရွင္သန္ေနရတဲ ့ စိတ္ကမၻာ
မင္း နဲ႕ မင္းရဲ႕ အသက္ေသြးေႀကာေတြမွာ ကိုယ္ဟာ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္အသက္ရွင္ေနပါတယ္
နာက်င္မႈရဲ ့အနက္အဓိပၸာယ္ကို သို၀ွက္ထားတယ္ နားထဲမွာ သီခ်င္းသံေတြ မႀကားရေတာ့ဘူးဆိုရင္ ေရွာ့ခ္ေတြကို မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ
လက္က်န္ေသြးေၾကာေတြကို ဘယ္ေနရာမွာေဖာက္ခ်ပစ္ရမလဲ
ငါ့စိတ္ငါ့ကမၻာမွာ အခါခါေသတယ္
အနီေရာင္ေတြ ျပန္႕ က်ဲသြားတဲ့ ငါရဲ႕ စိတၱဇေတြကို
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေယာက္က ေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္ေစခ်င္တယ္
ကိုယ္ လြတ္ေနတယ္
သဘာ၀မက်မႈေတြ နဲ႕ မေတာ္တဆေတြ ကိုယ့္ကို လြတ္ေနတယ္
ဟာသပဲ ရယ္ရတယ္ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ အထူးျပဳရင္း
မရွာေဖြဘဲ ရလာတဲ ့အရာအားလံုးက အရာအားလံုးကို တိုက္စားသြားတယ္
မင္းရဲ ့က်ယ္ျပန္ ့မႈထဲ ျပန္ျပန္မွ်ားေနတဲ ့မင္းရဲ ့စိတ္ ဘယ္မွာဆံုးမလဲ
အေ၀းႀကီးက လာတဲ့ အသံေတြက ကိုယ့္စိတ္ကို မျပတ္မသားျဖစ္ေစတယ္ ။
မင္းရဲ႕ ေနရာမွာ ဘယ္သူေနရာ၀င္ယူလဲ။
အေ၀းၾကီးမွာလည္း ပန္းေတြပြင့္ေနတယ္
စိတ္အေရာင္ျခယ္ထားတဲ ့ပန္းေတြ
ငါေ၀ခြဲမရဘူး ေတြေ၀ျခင္းရနံ ့ေတြရတယ္
လမ္းေဘးမွာ အိပ္ေဆးေတြ ထြက္က်သြားတယ္
စိတ္ပ်က္စရာ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္း နဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ႀကားထဲမွာ ကိုယ္ရွင္သန္ေနရတယ္ ၊
ကိုယ္ခ်င္းစာပါ ။ မလိုအပ္တဲ့ရွင္သန္မႈေတြထဲက ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြ မုန္းတယ္
ဘာမွမလုပ္ဘဲနဲ႕ ဘာျဖစ္လို႕ လုပ္တယ္လို႕ ထင္ေနရတာလဲ ။
မယံုႀကည္ရင္ မင္းရဲ႕ လက္ဖ်ံေသြးေႀကာစိမ္းစိမ္းေလးေတြကို ျပန္ေမးႀကည့္ပါလား
ေသြးေႀကာစိမ္းစိမ္းေလးေတြက ပါ ကိုယ့္ကို သတ္ေနႀကတယ္
လက္ထဲလာလာထည့္ေပးတဲ ့ေဆးေရာင္စံုအပိုင္းအစေလးေတြ
စိတ္ပ်က္ညစ္ညဴးစရာဆိုတာေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ ့အိပ္ခ်ိန္ေတြထဲကုန္ဆံုးသြားျပန္တယ္
ကဗ်ာရယ္ နင္ရွိရင္ မသိစိတ္ထဲလည္း ငါေနတတ္ပါတယ္
ကိုယ္ ကဗ်ာေတြကို မုန္းလာျပီ ။ အဲလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ညာတယ္ ။မင္းကိုလည္း ညာခ်င္ပါတယ္
မင္းမ်က္၀န္းထဲက ၾကယ္ေလးေကာင္းကင္ၾကီးထဲ ေပ်ာ္ေနပါေစ
မင္းေပ်ာ္ေနရင္ ျပီးတာပဲ ။ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန မင္းေပ်ာ္ေနပါ ။ လိုအပ္ရင္ မင္းရယ္လိုက္ေပါ့ ။
ကိုယ့္ကို ေရာဂါျဖစ္ေနတဲ့အစိတ္အပိုင္းတခုအျဖစ္ ခြဲစိတ္ပစ္လိုက္ပါ ။
ေနာက္တစ္ေနရာကို မင္းေရာက္ေအာင္သြားျပီး တစ္ခုခုကို စြန္႕ အ ေနလိုက္ပါ ကြာ
တစ္ေယာက္တည္းပဲလို ခံစားမႈကို မႀကိဳက္ဘူး ။ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး ။
ကိုယ္ခုခ်ိန္ထိ ေအာက္တိုဘာနဲ ့ႏို၀င္ဘာထဲကမထြက္ေသးဘူး
ေန့စြဲအလဂ်စ္ေတြ ကိုယ့္ကိုဆြဲေဆာင္ထားတုန္းပဲ
မလိုအပ္တဲ့ အတိတ္ေတြဆိုတာ ေမ့ပစ္လိုက္ရတယ္ ။
တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ညေနေတြဟာ အလကားပဲ ။ ကိုယ့္ရဲ႕ႏွစ္သက္မႈေတြကို ကိုယ္ျပန္ေမ့ေနရတယ္။
အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေတာ့ နာက်င္မႈကို သာမန္လူေတြထက္ နာက်င္တတ္တယ္
အမွားခ်ည္းပဲ ေပးခဲ့တယ္ ။ ကိုယ့္ကို ဘာျဖစ္ေစခ်င္လို႕လဲ ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေက်နပ္မႈမရွိေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ ညေနခင္းဟာ သူ႕ကိုယ္သူ ဆူဆိုက္ဒ္ လုပ္ဖို႕ ႀကံရြယ္ေနတယ္
အေ၀းဆံုးမွာ ရယ္ျပေနတဲ့ လူတခ်ိဳ႕က ကိုယ့္နားေရာက္ေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ ။
ညဘက္ေတြမွာ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္လြန္းတဲ့အခါ အထီးက်န္ျခင္းကို သတိရတယ္ ။
ျပႆနာက ကိုယ့္အနီးဆံုးတိုးကပ္လာတယ္
ရုပ္ရွင္ထဲက လိုအျပင္မွာ တကယ္ျဖစ္ေတာ့မယ္္ လူသားမ်ိဳးရိုးဗီဇစမ္းသပ္မႈေတြထဲက မေတာ္တဆမွားယြင္းမႈေတြထဲကေန လူအခ်င္းခ်င္းစားေသာက္ခ်င္ျဖစ္ေပၚလာၾကေတာ့မယ္။
မင္း ပုန္းေနပါကြာ ။
ကိုယ္ နဲ႕ မင္း ရည္းစားသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ေစာင့္ထိန္းခဲ့တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားကို မင္းပုန္းေနလိုက္ပါ
Gynophobia / Trauma အားလံုးက ကိုယ့္စိတ္၀ိညာဥ္အမည္းေရာင္အစက္အေပ်ာက္ေတြ။ မင္းဘယ္လိုလဲ မလိုအပ္ရင္ေမ့ထားပစ္လိုက္
ေမ့ပစ္ျခင္းအစိတ္အပိုင္းေတြက ဦးေႏွာက္ရဲ ့လက္ေဆာင္ပဲမဟုတ္လား။
ေအးခ်မ္း ၊ ေနေအဒီ
ေက်ာက္ကပ္တစ္ျခမ္းနဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူထားတဲ့ အနာဂတ္၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ (၀r ) BULIMIA ဆာေလာင္ေရာဂါ
ေက်ာက္ကပ္တစ္ျခမ္းနဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူထားတဲ့ အနာဂတ္၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ (၀r ) BULIMIA ဆာေလာင္ေရာဂါ
by Khine Pyae Sone on Thursday, June 2, 2011 at 10:33am ·
ေမွ်ာ္လင့္မီးပြားေတြ ေတာက္ေလာင္လို ့အၾကြင္းအက်န္ ရယ္ေမာျခင္းေတြက ရုန္းထလာခဲ့ျပီ
ခင္ဗ်ားနဲ ့ခင္ဗ်ားစိတ္ကို ခြဲခြဲျခားျခားကြဲျပားစြာျမင္လိုက္ရတယ္ကမၻာ့ရဲ ့အျခားေဒသမ်ားမွာလို ပံုမွန္ရွင္သန္လာႏိုင္ပါ့မလား ဆိုက္ေဘးရီးယားရယ္
တတ္လည္းတတ္ႏိုင္တာပဲဆိုတာ အဖြင့္အပိတ္ဆိုတဲ ့ SHUTTER
အေတြးေတြ အေဆြး BLACK HOLE ထဲ တေ၀ါေ၀ါစီးဆင္းလ်က္ ေရာေထြးသြားတဲ ့
အဓိပၸါယ္ကို ျငင္းဆန္ ေခါင္းမာ
ေက်ာက္တံုးေပၚကအလင္း ေလာ့ခ္ရဲ ့TABULA RASA ဆိုတဲ ့သေဘာ
အေရာက္လွမ္းတဲ ့စိတ္ေျခလွမ္းေတြက ခပ္စိတ္စိတ္ ထပ္ေက်ာ့မိလည္း
ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ programming process ေသာ့မရွိတဲ ့စိတၱဇဆိုက္ကလုန္း
တစ္ခါတစ္ေလ ခ်ိဳတဲ့ဘလက္ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္ ပိတ္ထားတဲ့တံခါးေတြပြင့္လာပါ့မလားကြယ္
သိမွုကိုသိတာနဲ ့ အမွန္တရားက ခရီးဦးၾကိဳဆိုသူေပါ့
ဆြဲလိုက္တဲ ့မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းဟာ point of consciouness ခရီးသြားမွတ္တမ္းတစ္ခု
ကန္ထဲက ငါးကေလးတစ္ေကာင္ရဲ ့ စၾကဝဠာ imagination ေရေမွာ္ပဥၥလက္ပနး္ပြင့္
အရွိန္ေသေနတဲ ့ အလင္းေရာင္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေတြအၾကား အပ်င္းေျပ ေလဒီဂဲလ္ေလးရဲ ့sweet 0r sexy
ေမးခြန္းတခ်ိဳ ့ ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္းရပ္၀န္း ပ်က္ဆီးတာမွာ ကမၻာၾကီး
စိတ္ဓာတ္ လူေျပာသူေျပာမ်ားေနတဲ ့ အတုအပခ်စ္ျခင္းေမတၱာ
ပူစီေလးငါးေၾကာ္ကိုမုန္းေနတဲ ့စိတ္အေျခအေန အားလံုးကိုရိပ္မိေနတဲ ့လူ
အူတူတူပါပဲ
အမ်ိဳးသမီးၾကီးငယ္မေရြး သံုးစြဲႏိုင္
အမ်ိဳးသားၾကီးငယ္မေရြး သံုးစြဲႏိုင္ လာတဲ ့
ေဖာင္းပြတန္ဖိုးေလ်ာ့ရဲမွုမ်ား negative 0r positive space မ်ား
စၾကဝဠာထဲက လာတယ္ဆိုျပီး စၾကဝဠာထဲကိုပဲျပန္သြားခ်င္ေနတဲ ့ကိုကိုတစ္ေယာက္
စိတ္ထဲကအေတးအမွတ္ေတြအားလံုးက cancer 0r deleteမင္းသိဖို ့အေသအခ်ာေကာင္းတယ္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ႏွုတ္ခမ္းသားထက္က
ဆဲလ္အေသၾကမ္းေတြကို ကိုက္ထုတ္ပစ္ခဲ ့တဲ ့ကိစၥ ဘာဆိုဘာမွမဟုတ္
ဂဲၾသေမထရီ အလိုအရ ျဒပ္မဲ ့စိတ္ကူးသက္သက္မ်ား
ေဒးကတ္ကေတာ့ I THINK , THEREFORE I EXIST ဆိုပဲ ကိုယ့္လူတို ့ေခါင္းညိမ့္ 0r ေခါင္းခါ
ေၾသာ္....0R ဒီလိုနဲ ့ပဲ ေလွ်ာ္ပစ္လိုက္ေတာ့ေလ
ေနေအဒီ
Subscribe to:
Posts (Atom)